Skip to content

guzki schmorla po przebytej chorobie scheuermanna ad 6

3 miesiące ago

77 words

Wynik ten był znacząco niższy (tj. Oznaczony poprawa) wśród osób otrzymujących karbamazepinę w grupie z napadami częściowymi złożonymi, ale nie w grupie z napadami toniczno-klonicznymi. Czas na pierwsze zajęcie
Rysunek 1. Ryc. 1. Procent pacjentów pozostających bez napadów (czas do pierwszego zaostrzenia). W ciągu 12 miesięcy pacjenci z grupy złożonych napadów częściowych, którzy przyjmowali walproinian (VPA) mieli nawroty wcześniej niż ci, którzy przyjmowali karbamazepinę (CBZ) (p <0,02). Po skojarzeniu pacjentów w obu grupach napadów stwierdzono, że drgawki dowolnego typu powracają znacznie wcześniej u pacjentów przyjmujących walproinian (P <0,03). Nie było znaczących różnic między biorcami walproinianu i karbamazepiny w grupie z uogólnionymi napadami toniczno-klonicznymi, zgodnie z analizą tabeli życia. W sumie 395 pacjentów można było ocenić po 3 miesiącach, 235 po 6 miesiącach, 162 po 9 miesiącach i 74 po 12 miesiącach.
Odsetek pacjentów pozostających bez napadów, jak również czas do pierwszego napadu po podaniu odpowiedniej dawki, analizowano metodami Life-Table. Napady drgawkowe powracały znacznie wcześniej u pacjentów leczonych walproinianem w grupie z napadami częściowymi złożonymi lub w obu grupach napadów łącznie, pomimo podobnego wyniku w tych grupach po 12 miesiącach (ryc. 1).
Niekorzystne skutki
Potencjalnie poważne efekty
Chociaż wystąpiły pewne potencjalnie poważne działania niepożądane, wszystkie problemy ustały po zaprzestaniu stosowania badanych leków. Reakcja nadwrażliwości idiosynkratycznej (wysypka) była związana z karbamazepiną (10,9 procent), ale rzadko z walproinianem (0,8 procent, P <0,001). Sporadycznie występowały podnormalne liczby leukocytów w każdej grupie leczonej lekiem, ale nie rozwijała się ciężka granulocytopenia. Liczba płytek krwi poniżej 100 000 na milimetr sześcienny (100 x 109 na litr) obserwowano u jednego pacjenta przyjmującego karbamazepinę i ośmiu pacjentów przyjmujących walproinian; liczba ta spadła do 8000 na milimetr sześcienny (8 × 109 na litr) u jednego pacjenta przyjmującego walproinian bez objawów. Hiponatremia, w której poziomy sodu w surowicy były poniżej 120 milirównoważników (mmol) na litr opracowane u czterech pacjentów przyjmujących karbamazepinę. Przejściowe zapalenie trzustki z bólem, nudnościami i wymiotami wystąpiło u dwóch pacjentów przyjmujących walproinian po 18 i 36 miesiącach i wymagało hospitalizacji. Blok serca trzeciego stopnia opracowany u jednego pacjenta przyjmującego karbamazepinę w ciągu czterech dni po rozpoczęciu podawania leku w małej dawce. Aktywność enzymów wątrobowych odzwierciedlona w poziomach aminotransferazy asparaginianowej w surowicy u pacjentów, u których poziom wynosił . 50 U na litr przed wejściem, wzrósł powyżej normalnego zakresu w pierwszym roku u 31 pacjentów (15 procent) przyjmujących karbamazepinę i 47 (22 procent) przyjmujących walproinian. Podwyższenie w zakresie od 100 do 300 U na litr doprowadziło do przerwania badania leku u trzech pacjentów przyjmujących karbamazepinę i dwóch przyjmujących walproinian.
Inne efekty ogólnoustrojowe
Tabela 2. Tabela 2. Częstość występowania ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Wystąpiły także inne systemowe działania niepożądane o mniejszym charakterze (Tabela 2). Przyrost masy ciała, oceniany podczas pierwszego i kolejnych badań, wiązał się z obydwoma lekami, ale częściej z walproinianem, szczególnie z przyrostem większym niż 5,5 kg (12 funtów) (p <0,001). [hasła pokrewne: formpol tychy, ceramed bielsko, półpasiec objawy zdjęcia ]

0 thoughts on “guzki schmorla po przebytej chorobie scheuermanna ad 6”

  1. [..] odnosnik do informacji w naukowej publikacji odnosnie: powiększanie ust kielce[…]