Skip to content

Leczenie chirurgiczne a leczenie niezwiązane z kręgozmykiem zwyrodnieniowym kręgosłupa lędźwiowego ad 7

2 miesiące ago

471 words

Po włączeniu do badania, 60% uczestników SPORT zgłosiło objawy trwające dłużej niż 6 miesięcy, podobnie jak 60% uczestników MLSS. Wyjściowy stan funkcjonalny w SPORT był podobny do tego w MLSS (średnie wyniki funkcji fizycznej SF-36, odpowiednio 34 i 35) oraz w randomizowanym badaniu przeprowadzonym przez Malmivaarę i in. (średnia ocena Oswestry Disability Index, 41,5 i 35,0). Wyniki chirurgiczne w SPORT były generalnie podobne do wyników z poprzednich serii chirurgicznych. Herkowitz i Kurz8 odnotowali absolutną poprawę o 33% w przypadku bólu pleców i 55% w bólu nóg (6-punktowe skale) po 3 latach, podobnie jak zmiany odpowiednio o 31% i 41% (7-punktowe skale), obserwowane w SPORT po 2 latach. Również poprawa w wieku roku u pacjentów w SPORT, którzy byli poddawani zabiegom chirurgicznym w zwyrodnieniowej zwyrodnieniach stawów, była podobna do wyników chirurgii w mieszanej zwęźle MLSS (z koincją zwyrodnieniową i bez zwyrodnienia kręgosłupa). Poprawa wyniku bólu w skali SF-36 wyniosła 32 w SPORT i 43 w MLSS, a poprawa wyniku fizycznego funkcji SF-36 wyniosła 29 w SPORT i 27 w MLSS.3
Nieoperacyjne wyniki w SPORT były podobne do tych w badaniu przeprowadzonym przez Malmivaarę i wsp.5 oraz w MLSS.3 Malmivaara i in. odnotowali absolutną poprawę w zakresie bólu pleców po 2 latach o 18% w skali 11-punktowej, w porównaniu z 17% w 7-stopniowej skali w SPORT, oraz poprawę w 16% bólu kończyn dolnych, w porównaniu z 17% w SPORT. Podobnie, po roku MLSS odnotował poprawę o 12,0 punktów w bólu fizycznym SF-36, w porównaniu z 12,7 w SPORT. Nieoperacyjne wyniki funkcjonalne były jednak lepsze w SPORTU niż w poprzednich badaniach. Fizyczna funkcja SF-36 poprawiła się o 9,6 punktu w grupie nieoperacyjnej SPORT, w porównaniu z 1,0 punktu w MLSS, a wskaźnik niepełnosprawności Oswestry poprawił się o -7,5 punktu w SPORTIE, w porównaniu do -4,5 punktu w badaniu Malmivaary et glin. Nieco większa poprawa SPORTU może być związana z otrzymanymi leczeniami niechirurgicznymi. Uczestnicy SPORT mieli wyższe dawki zastrzyków steroidowych nadoponowych niż uczestnicy MLSS (44% vs. 18%), podobne wskaźniki fizjoterapii i znacznie niższe zastosowanie ograniczenia aktywności (16% w porównaniu do 29%) i przezskórna stymulacja nerwów elektrycznych (2% vs. 14%). Różnice w wynikach nieoperacyjnych mogą również wynikać z różnic w przebiegu choroby podstawowej u pacjentów ze zwyrodnieniową spondylolistezą w porównaniu z populacją mieszanej zwężenia w badaniu przeprowadzonym przez Malmivaarę i in. oraz w MLSS.
Możemy bezpośrednio porównać oszacowania efektu leczenia w SPORT z tymi w MLSS oraz w badaniu przeprowadzonym przez Malmivaarę i wsp. Szacunkowe roczne efekty leczenia chirurgicznego w badaniu SPORT były mniejsze niż w MLSS (18,8 vs. 30,4 punktów w przypadku bólu fizycznego SF-36 i 19,4 w porównaniu z 25,5 punktu w przypadku fizycznego funkcjonowania SF-36). MLSS nie dostosował jednak efektów leczenia do wyjściowych różnic między grupami leczenia, co prawdopodobnie tłumaczy te rozbieżności. Szacowane roczne efekty leczenia były podobne w SPORT oraz w badaniu przeprowadzonym przez Malmivaarę i wsp
[patrz też: ceramed bielsko, eziclen, verdin enzymixx ]

0 thoughts on “Leczenie chirurgiczne a leczenie niezwiązane z kręgozmykiem zwyrodnieniowym kręgosłupa lędźwiowego ad 7”