Skip to content

Metabolity spironolaktonowe w TOPCAT – nowe spojrzenie na róznice regionalne

1 miesiąc ago

536 words

W leczeniu przewlekłej niewydolności serca w zakresie czynności serca w badaniu z użyciem antagonisty aldosteronu (TOPCAT) pacjenci z niewydolnością serca i zakrzepłą frakcją wyrzutową zostali losowo przydzieleni do otrzymywania spironolaktonu lub placebo. Badacze stwierdzili, że częstość występowania pierwotnego złożonego punktu końcowego zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, hospitalizacji z powodu niewydolności serca lub resuscytowanego zatrzymania krążenia nie była istotnie niższa w grupie spironolaktonu niż w grupie placebo, ale częstość hospitalizacji z powodu niewydolności serca była znacznie niższe w grupie spironolaktonu.1 Jednakże zidentyfikowano znaczące różnice w profilach klinicznych, częstości zdarzeń i odpowiedzi na spironolakton między pacjentami, którzy zostali włączeni do badania w obu Amerykach (Stany Zjednoczone, Kanada, Brazylia i Argentyna) oraz pacjenci, którzy zostali zapisani do Rosji i Gruzji, a różnice te wzbudzi ły obawy dotyczące prowadzenia badań w miejscach rosyjskich i gruzińskich. W celu dalszego zbadania potencjalnych dysproporcji regionalnych w stosowaniu leków, 3 mierzyliśmy stężenia kanrenonu (aktywnego metabolitu spironolaktonu4,5) u 366 pacjentów w badaniu TOPCAT (206 pacjentów ze Stanów Zjednoczonych i Kanady oraz 160 pacjentów z Rosji), którzy wyrazili zgodę do udziału w biorepositorze TOPCAT i dostatecznej ilości próbek surowicy dostępnych podczas 12-miesięcznej wizyty studyjnej (patrz Dodatek dodatkowy, dostępny wraz z pełnym tekstem niniejszego listu). Rysunek 1. Rysunek 1. Rozbieżności regionalne w zgłaszanym użyciu i rzeczywistym używaniu spironolaktonu wśród uczestników repozytorium w teście TOPCAT. Uczestnicy repozytorium obejmowali 366 pacjentów w leczeniu przewlekłej niewydolności serca w zakresie czynności serca z użyciem testu antygenowego aldosteronu (TOPCAT) (206 pacjenci ze Stanów Zjednoczonych lub Kanady i 160 pacj entów z Rosji), którzy wyrazili zgodę na udział w biorepositorze TOPCAT i mieli wystarczającą ilość próbek surowicy dostępnych podczas 12-miesięcznej wizyty studyjnej. Panel A pokazuje odsetek uczestników, którzy po 12 miesiącach zgłosili, że przyjmowali przypisany lek badany lub placebo, a panel B pokazuje odsetek uczestników przypisanych do spironolaktonu, którzy zgłosili przyjmowanie leku, ale nie mieli wykrywalnych stężeń kanrenonu w 12 wizyta w miesiącu. Panel C pokazuje średnie stężenie kanrenonu, zgodnie z podaną przez uczestnika dawką spironolaktonu po 12 miesiącach, a panel D pokazuje średnie stężenie kanrenonu wśród uczestników z wykrywalnymi poziomami kanrenonu, zgodnie z dawką spironolaktonu po 12 miesiącach zgłaszanych przez uczestnika. Współczynnik korelacji Spearmana reprezentuje korelację między zgłoszonymi dawkami spironolaktonu i stężeniami kanrenonu. Panel E pokazuje wzrost stężenia potasu w surowicy od wartości pocz ątkowej do 12 miesięcy wśród uczestników (z obu regionów), którzy zgłaszali przyjmowanie spironolaktonu, w zależności od tego, czy mieli wykrywalne lub niewykrywalne stężenia kanrenonu. Porównanie między grupami było znaczące (P = 0,02). Różnica była znacząca po dostosowaniu do regionu (P = 0,04); region nie był związany ze zmianami poziomu potasu (P = 0,87). Panel F pokazuje zmiany poziomu aldosteronu w surowicy od wartości wyjściowych do 12 miesięcy wśród uczestników (z obu regionów), którzy zostali przydzieleni do spironolaktonu i zgłosili przyjmowanie leku, w zależności od tego, czy mieli wykrywalne lub niewykrywalne stężenia kanrenonu. Porównanie między grupami było znaczące przed i po korekcie dla regionu (p <0,001 dla obu analiz); region nie był związany ze zmianami poziomu aldosteronu (P = 0,53). Charakterystyka kliniczna uczestników repozytorium była ogólnie reprezentatywna dla całej populacji badanej w badaniu TOPCAT, chociaż występowały pewne różnice w charakterystyce wyjściowej (tabela S1 w dodatku uzupełniającym). Podobnie jak w przypadku ogólnej populacji objętej badaniem zaobserwowano regionalne dysproporcje w zakresie zgłaszanego stosowania i dawkowania leku (rys. 1A i tabela S2 w dodatkowym dodatku). Wśród uczestników, którzy zostali wyznaczeni do przyjęcia spironolaktonu i zgłosili podczas 12-miesięcznej wizyty, że przyjmowali badany lek (76 spośród 101 pacjentów ze Stanów Zjednoczonych i Kanady oraz 66 z 70 pacjentów z Rosji), stężenia kanrenonu były niewykrywalne w wyższy odsetek uczestników z Rosji niż ze Stanów Zjednoczonych i Kanady (30% vs. 3%, P <0,001) (rys. 1B). W analizie wszystkich uczestników, którzy zgłosili przyjęcie przypisanych dawek spironolaktonu, stwierdzono istotną korelację pomiędzy dawkami spironolaktonu, które zgłaszali uczestnicy, a stężeniami kanrenonu, wśród uczestników ze Stanów Zjednoczonych i Kanady, ale nie wśród uczestn ików z Rosja (rysunek 1C) W podgrupie uczestników z wykrywalnymi stężeniami kanrenonu zależność między dawkami spironolaktonu, które uczestnicy zgłosili biorąc pod uwagę, a stężeniami kanrenonu była stała w dwóch r [przypisy: Psycholog Wrocław, lekarz sportowy, leczenie żylaków ] [więcej w: eziclen, terafood, hemoglobina glikowana w ciąży ]

0 thoughts on “Metabolity spironolaktonowe w TOPCAT – nowe spojrzenie na róznice regionalne”

  1. [..] Oznaczono ponizsze tresci z artykulu oryginalnego: lipoliza iniekcyjna warszawa[…]