Skip to content

Temsirolimus, Interferon Alfa lub Both dla zaawansowanego raka nerkowokomórkowego ad 6

2 miesiące ago

56 words

W porównaniu z pacjentami z grupy interferonu, łagodna do umiarkowanej wysypka, obrzęki obwodowe i zapalenie jamy ustnej dotknęło więcej pacjentów, którzy otrzymywali temsyrolimus, samodzielnie lub w połączeniu z interferonem. Niedokrwistość, neutropenia i trombocytopenia występowały częściej w grupie leczenia skojarzonego niż w grupie interferonu (P <0,001 w przypadku niedokrwistości, neutropenii i trombocytopenii) lub w grupie otrzymującej temsyrolimus (p <0,001 w neutropenii i małopłytkowości oraz P = 0,002 na anemię). Hiperglikemia, hipercholesterolemia i hiperlipidemia były częstsze w grupie leczonej temsirolimusem i w skojarzeniu z terapią skojarzoną, co odzwierciedlało hamowanie metabolizmu glukozy i metabolizmu lipidów regulowanych przez mTOR. Zdarzenia niepożądane 3. lub 4. stopnia wystąpiły u 67% pacjentów w grupie leczonej temsirolimusem, w porównaniu z 78% pacjentów w grupie interferonu (p = 0,02) i 87% pacjentów w grupie leczenia skojarzonego (p = 0,02).
Tabela 4. Tabela 4. Podsumowanie leczenia. Zmniejszenie dawki i opóźnienia dawek były rzadsze w grupie leczonej temsirolimusem (Tabela 4). Różne częstotliwości zdarzeń niepożądanych, które spowodowały opóźnienia w dawkowaniu lub zmniejszenie dawki, doprowadziły do różnych średniej intensywności względnej dawki w trzech grupach. W grupie interferonu średnia dawka interferonu otrzymywana w ciągu pierwszych 8 tygodni leczenia wynosiła 30,2 milionów U na tydzień lub około 56% maksymalnej planowanej dawki. W grupie otrzymującej temsirolimus średnia tygodniowa dawka temsyrolimusu wynosiła 23,1 mg lub 92% planowanej dawki. Grupa otrzymująca leczenie skojarzone otrzymała średnią dawkę interferonu wynoszącą 13,1 milionów U na tydzień i średnią dawkę temsyrolimusu 10,9 mg na tydzień lub 72% i 73% odpowiednio zaplanowanych tygodniowych dawek.
Dyskusja
W tym randomizowanym badaniu porównano sam interferon, sam temsirolimus i połączenie tych dwóch leków w leczeniu nowo rozpoznanego przerzutowego raka nerkowokomórkowego. Głównym ustaleniem było to, że w porównaniu z samym interferonem leczenie temsyrolimusem było związane z umiarkowanym wydłużeniem całkowitego czasu przeżycia u pacjentów z zaawansowanym rakiem nerkowokomórkowym i złym rokowaniem. Mediana całkowitego przeżycia w grupie otrzymującej sam temsyrolimus wynosiła 10,9 miesiąca, w porównaniu z 7,3 i 8,4 miesiąca w grupach otrzymujących interferon alfa lub terapię skojarzoną. Średni czas przeżycia wolny od progresji w tych trzech grupach wynosił odpowiednio 3,8, 1,9 i 3,7 miesiąca, co ustalono na podstawie oceny badaczy terenowych oraz 5,5, 3,1 i 4,7 miesiąca, co ustalili niezależni radiologowie. Sam temsyrolimus był związany z działaniami niepożądanymi stopnia 3 lub 4 u mniejszej liczby pacjentów niż sam interferon alfa. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi temsyrolimusu były astenia, wysypka, niedokrwistość, nudności, duszność, biegunka, obrzęki obwodowe, hiperlipidemia i hiperglikemia. Objawy te zwykle można było opanować dzięki opiece wspomagającej lub zmniejszeniu dawki leku.
W przeciwieństwie do samego temsyrolimusa, połączenie temsyrolimusu z interferonem nie poprawiło całkowitego przeżycia. Grupa, która otrzymała tę kombinację, miała największą liczbę pacjentów z zdarzeniami niepożądanymi stopnia 3. lub 4., w związku z czym miała więcej opóźnień i redukcji leczenia. Średnia intensywność dawki temsyrolimusu była również niższa w grupie leczenia skojarzonego niż w grupie leczonej temsyrolimusem (10,9 mg vs
[podobne: clemastinum hasco, zdjecie pantomograficzne, ceramed bielsko ]

0 thoughts on “Temsirolimus, Interferon Alfa lub Both dla zaawansowanego raka nerkowokomórkowego ad 6”